Przewodnik po podatkach w Hiszpanii dla obcokrajowców

Jeśli jesteś obcokrajowcem planującym życie, pracę lub inwestycję w Hiszpanii, kluczowe jest zrozumienie systemu podatkowego kraju. Hiszpania ma różne zasady dla rezydentów i nierezydentów, a ich przestrzeganie jest niezbędne, by uniknąć problemów prawnych i niespodziewanych kosztów.

1. Rezydent a nierezydent

Twoje obowiązki podatkowe w Hiszpanii zależą od tego, czy jesteś uważany za rezydenta podatkowego, czy nierezydenta.

• Rezydenci podatkowi: jesteś rezydentem, jeśli spędzasz w Hiszpanii ponad 183 dni w roku kalendarzowym, jeśli Twoje główne interesy ekonomiczne (biznes, inwestycje, praca) są w Hiszpanii lub jeśli małżonek albo dzieci na utrzymaniu mieszkają w Hiszpanii. Rezydenci płacą podatek od dochodu na całym świecie.
• Nierezydenci: jeśli nie spełniasz tych kryteriów, jesteś nierezydentem i płacisz podatek tylko od dochodu uzyskanego w Hiszpanii.

2. Podatek od dochodu w Hiszpanii

Dla rezydentów: IRPF. Hiszpania ma progresywną skalę: im więcej zarabiasz, tym wyższa stawka. Stawki ogólne (na 2024 rok):

• Do 12 450 — 19%
• 12 451 — 20 200 — 24%
• 20 201 — 35 200 — 30%
• 35 201 — 60 000 — 37%
• 60 001 — 300 000 — 45%
• Powyżej 300 000 — 47%

Dla nierezydentów: IRNR

• Dochód z pracy: stawka 24% (lub 19% dla rezydentów UE/EOG).
• Dochód z najmu: 24% od przychodu brutto (rezydenci UE/EOG mogą odliczać koszty).
• Dywidendy, odsetki i zyski kapitałowe: 19%.